Fishermen’s Trail deel 2: wandelen van Carrapateira naar Lagos (etappes 8 t/m 13)

Natte schoenen, een blaar op mijn kleine teen en een blauwe plek op mijn bil. Zo eindigde mijn wandeling op de Fishermen’s Trail in Portugal. En toch was het een van de mooiste ervaringen die ik heb gehad.

In dit tweede deel van mijn wandelverslag neem ik je mee door de laatste zes etappes van de Fishermen’s Trail: van Carrapateira via Sagres en Cabo de Sao Vicente naar het eindpunt Lagos. Je leest welke etappes echt uitdagend zijn, waar je overnacht, en wat er gebeurt als je midden in een overstroomd pad staat en niet weet hoe je aan de overkant komt. Ik liep dit stuk in december, en als je wilt weten waarom dat een goed idee is: dat vertel ik je ook.

Deel 1, van Porto Covo tot Odeceixe, lees je hier.

Etappe 8: laatste 10 km naar Carrapateira

Ik was gebleven aan het einde van etappe 5, in Odeceixe. Een leuk plaatsje net iets landinwaarts. De vooruitzichten voor de volgende dag: veel regen. Die avond zat ik met de Brit, de Indiase man en de Duitse Eva te eten. Eva vertelde dat ze de volgende ochtend een Uber zou nemen om een stuk verder te komen en de middag zou wandelen: de laatste 10 km van etappe 8, richting Carrapateira. Dat leek me wel wat.

Na een kopje koffie samen met de Brit (zijn reis zat erop, hij ging richting Lissabon) en de Indiase man (ook zijn laatste dag, daarna de avondbus naar Lagos), stapte ik met Eva in een Uber. Een elektrische, bestuurd door een Oekraïner.

Bij Monte Novo stapten we uit en begon onze wandeling. Het tempo klopte redelijk, wat fijn is. Het waren lange wegen richting de kust, golvend en met weinig afwisseling onderweg. Toen we bij de kust aankwamen begon het te regenen. En niet een beetje: het goot echt. We liepen het stranddeel en waren doorweekt. Op een gegeven moment voelde ik het water mijn schoenen in gaan.

Bij de eerste afslag richting Carrapateira zijn we de route kwijtgeraakt en moesten we een heel stuk over asfalt. We liepen alleen nog maar recht op ons doel af: een droog huis en een warme douche.

Ik liet het water letterlijk uit mijn schoenen stromen toen ik binnen was. Er stond gewoon een laagje in. Dat had ik nog nooit eerder gehad. Die middag en avond heb ik samen met Eva heerlijk gegeten in de Micro Bistro Bar. Wat een leuk tentje!

Overnachten in Carrapateira: Ik verbleef bij Casa Luminosa en Carrapateira Lodge. Beide zijn prima pensions waar je kunt kiezen tussen een kamer met privébadkamer of gedeelde douche. Beide huizen hebben een keuken en een tuin.

Wil jij ook wandelen naar het meest zuidwestelijke puntje van Europa? Je kunt nu samen met mij in een klein groepje de laatste 4 etappes naar Sagres wandelen. Lees er alles over: Wandelreis Fishermen’s Trail

Etappe 9: Carrapateira naar Vila do Bispo (16 km)

Vanmorgen samen met Eva begonnen, maar na 2 km liep ik uit. Niet omdat ik sneller loop, maar omdat ik mijn foto’s wat sneller maak en geen stop nodig heb om water te pakken. Toen we bij de kust waren, liep ik alweer alleen.

Het was een echt gave route, en uitdagend ook. Er zitten stukken bij waar je moet klimmen en klauteren en je echt je best moet doen. Deze etappe is niet voor iedereen geschikt. Ik vond het heerlijk. De hele dag bleef het droog en ik zag de mooiste plekjes voorbijkomen: campervans van surfers, overwinteraars die al lang geleden besloten niet meer voor geld te hoeven werken.

Op een gegeven moment stond er een bord: als de oceaan het niet toelaat te passeren, ga dan terug. Na een steil pad naar beneden, een klein stuk strand en een heerlijke klim omhoog tussen twee baaien in, was ik op een van de mooiste plekken van de hele route.

Het pad wat je rechts de berg af zit gaan was een vrij uitdagend pad. Daarna dus dat stukje strand over en toen weer omhoog. Dit was echt een super gaaf stukje om te wandelen en zeker niet voor mietjes bedoeld 🙂

Daarna liep ik door een natuur- kustgebied en even later ook bos, ik hoorde jagers op de achtergrond.

Na een lange weg hielden de bordjes van de Fishermen’s Trail ineens op te bestaan. De Historical Way werd wel aangegeven en omdat die ook naar Vila do Bispo gaat, volgde ik die maar. Best vreemd: de hele route worden beide wegen dubbel aangegeven, en hier vinden ze het ineens normaal om de Fishermen’s Trail weg te laten.

Na een paar kilometer langs de grote weg kwam ik in Vila do Bispo aan. Het was nog maar 12 uur, ik mocht al inchecken en douchte me meteen. Minder dan een uur later zat ik op het terrasje naast Eva, die ook net aankwam, en aten we onze lunch. Later die middag ben ik nog gaan zwemmen in het binnenzwembad.

TIP voor etappe 9: Op deze route kom je geen restaurant of winkel tegen om te lunchen of water bij te vullen. Zorg dat je genoeg bij je hebt voor de hele dag.

Overnachten in Vila do Bispo: Ik verbleef in het fijne Hotel Mira Sagres

Meer opties voor overnachten in Vila do Bispo

Etappe 10: Vila do Bispo naar Sagres (20,5 km) via Cabo de Sao Vicente

De hele dag was regen voorspeld, misschien in de middag wat minder. Tijdens het ontbijt dacht ik nog: ik boek gewoon een extra nacht, ga zwemmen en lees mijn boek uit. Maar toen ik naar mijn kamer liep, regende het nauwelijks. Dus toch aangekleed, goed voorbereid: plastic om de gaiters, korte broek met telefoonzak, tas in de regenhoes, poncho aan. Gaan met die banaan!

Ik moest eerst rood/wit volgen. Toen ik de bordjes zag, liep ik ze gewoon na. Ruim 40 minuten later dacht ik: ik ga landinwaarts? Ik zat op een heel andere Europese wandelroute. Ik had niet eens gekeken welke plaatsnaam erbij stond, gewoon gestart met volgen. Dus terug, en ruim een uur na mijn start liep ik pas goed. Onderhand doorweekt, niet van de regen maar van het condens onder de poncho. Niet erg, maar toch.

Ik liep het dorp uit, over lange wegen richting de kust. Passeerde een man met zijn kudde koeien en schapen. Daarna klaarde het iets op en bleek ik al een tijdje de Atlantische Oceaan naast me te hebben. Even later liep ik weer door het groen van de kust, golvend van hoog naar laag langs de baaien. De zee kleurde mooi blauw/groen, net als de wegwijzertjes van de Fishermen’s Trail die er ook weer waren.

Na een aantal mooie kustpaden ging ik iets landinwaarts en begon ik over stenen te lopen. Dit hield aan tot de grote weg naar Cabo de Sao Vicente. Lastig wandelen: eerst alleen maar op de grond proberen, dan op de grote stenen, dan een combinatie van beide. Echt niet fijn.

Cabo de Sao Vicente verscheen in beeld en de vuurtoren stond in de steigers. Jammer. En het restaurant bleek ook dicht. Met mijn kleine teen had ik een blaar opgelopen en mijn sokken waren nat. Ik heb er een tijdje op het muurtje gezeten met blote voeten, sokken en schoenen laten drogen, de blaar doorgeprikt. Daarna alles weer aan en het laatste stuk naar Sagres.

Ook de laatste kilometers naar Sagres waren stenen, stenen en nog eens stenen. Met een blaar is dat niet fijn. Maar na een kilometer lopen zit de blaar weer rustig in de schoen en voel je hem niet meer. Langs nog een paar mooie baaien en strandjes, en uiteindelijk in Sagres aangekomen.

Overnachten in Sagres: Ik was vergeten een hotel te boeken en zag er één vlak voor het eindpunt, met een pizzeria en coffeebar erin. Bingo. Ik verbleef in Mareta View. Bij zonsondergang nog even de surfers bekeken bij het strand. Zeker 15 zaten er in het water. Ik weet hoe zwaar dat is, ik heb het eens een weekend geprobeerd.

Bekijk jouw opties voor overnachtingen in Sagres. Ik verblijf eigenlijk altijd bij Mareta Boutique Bed & Breakfast. Een heerlijk plekje in Sagres bij het strand en ze hebben er nog een prachtig infinity pool met zicht over de kust.

Ook op de Fishermen’s Trail liep ik met de wandelstokken. Deze ontlasten je lichaam en zodoende bespaar je energie wat maakt dat je makkelijker de kilometers aflegt. Hierdoor heb jij meer tijd en energie om van de omgeving te genieten.

Bestel je wandelstokken

Etappe 11: Sagres naar Salema (19,5 km), de zwaarste etappe

Deze etappe staat te boek als erg moeilijk. Dat zag ik pas een dag later, nadat ik hem gelopen had. Maar ik kan je verzekeren: het was de zwaarste etappe tot nu toe. De meeste hoogtemeters, de meeste uitdaging en ook de meeste strandjes. Een heerlijke dag.

Het weer was super en ik heb de hele dag geen druppel regen gezien. Gewoon zomerweer in december, hoe fijn is dat.

Ik ontbeet in het hotel, Mareta View Bed and Breakfast. Het hotel zit precies langs de route en heeft een coffeeshop en een pizzeria. Die ochtend liep ik weg en vond een kilometer verderop een SPAR. Daar kocht ik een banaan en twee mandarijnen voor onderweg.

Even later loopt de route linksaf achter een paar woningen langs naar het eerste strandje. Ik had lang niet meer op het strand gewandeld. Daarna door een natuurgebiedje waar na de regen echt veel water stond. Ik zag even niet hoe ik aan de overkant zou komen zonder natte schoenen.

Uitdagingen krijg je op je pad om aan te gaan

Ik kon haast niet geloven dat dit de route was. Maar een paar meter verderop zag ik het vlaggetje van de Fishermen’s Trail op de wand staan. Ik moest echt door het water om daar te komen. De wand was te steil om langs te lopen.

Twijfelend en nadenkend zette ik een paar stappen in de juiste richting. En wat bleek: in het water lag een rij stenen, perfect om op te staan. Met mijn wandelstokken voor evenwicht ging dat prima. Tot bij de laatste steen, het diepste punt. Als ik erin zou stappen, zou ik tot boven de schoenrand zakken. Net toen ik wilde keren, zag ik rechts van me dat de wand minder steil werd. Ik liet me naar links hangen voor grip, klom een meter omhoog en stond ineens precies waar ik wilde zijn. Dat pad had ik van verder weg helemaal niet gezien.

Als je dit in de metafoor van het leven zet: soms moet je stappen zetten in een richting die je nog niet kent, maar die je wel aanspreekt. Je weet nog niet waar je uitkomt, dat is nog niet te zien. Maar als het goed voelt, moet je gaan. Dan openen zich paden die voor jou beschikbaar worden. Ik heb hier nog een lange tijd over lopen nadenken. Wat heerlijk.

Daarna liep ik over lange wegen, de oceaan niet meer in zicht. Langzaam kwamen er weer bergen en ineens stond ik voor een afdaling naar een strandje met een parkeerplaats vol campers. Ik hoorde gitaar.

Hippies bij Praio do Barranco langs de Fishermen’s Trail

Een grote camper met een houten pipowagen erachter. Alternatieve, relatief jonge mensen. Een echte hippiesfeer. Met stenen waren inhammen gebouwd om uit de wind te zitten. In de naast mij zat iemand gitaar te spelen en zacht mee te zingen. Verderop surfers in het water. Links van mij een stel dat zich uitkleedde voor een skinny dip. Rechts een man op een slackline. Ik heb er een tijdje heerlijk zitten genieten.

Wil jij hier ook naartoe? GPS locatie relaxte strandje Praio do Barranco

Hierna begon het gelijk weer met een klim en de mooiste uitzichten over de baai en de oceaan. De Kroatische Martina had ik al even gezien en ze was de weg even kwijtgeraakt. Samen liepen we tot de volgende baai. Ze was al een jaar aan het reizen via workaway, onder andere op IJsland, en zat in haar laatste week. Volgend jaar wilde ze gaan werken als ambulancemedewerker. Ik vertelde dat ik in mijn vroegere werk vaak contact had met ambulancemensen.

Bij de volgende baai nam ik een pauze. Na een flinke klim en afdaling zag ik Martina bij de volgende baai liggen in haar zwempak, ze had een duik genomen. Ik nam me voor dat bij de volgende baai ook te doen. Maar eerst nog een aardige klim. De paden waren soms glad en vochtig van de regen.

Bij de afdaling naar het strandje gleed ik uit. Ik schaafde mijn kuit en onderarm en kwam hard neer op mijn bil. Precies op het bot. Ik stond op en besloot: dit strandje is niet voor mij. Terug naar boven.

Vallen en opstaan op de Fishermen’s Trail

Ik liep even door een natuurgebied met uitzicht op de oceaan. Voor het eerst zag ik hier herten/reeënsporen. Bij de volgende baai maakte ik een steile afdaling over puur zand. Sommige stukken zo steil en glad dat ik nog een keer uitgleed, deze keer zonder houvast. Ik gleed een stukje naar beneden. Dit vond ik beangstigender dan de eerste keer.

Ik begrijp nu waarom mensen die al een kleine angst hebben, juist vallen. Ik werd te voorzichtig en glibberde veel. Ik ben niet meer gevallen maar het lopen voelde niet fijn meer. Ik was blij toen ik beneden was.

Na de klim naar de volgende hoogte liep ik door het mooie landschap van de Costa Vicentina terug richting de kust. En ineens stond ik achter een wijk van Salema, vol geparkeerde auto’s met Duitse kentekens en overwinteraars die hier als pensionada van het leven genieten.

In het dorpje was niets open. Ik liep de volgende 1,5 km langs de weg omhoog naar mijn studio bij Eco Camp Sustainable Camping & Glamping. Een leuke plek met een winkeltje en die avond een heerlijke pizza. Maar bovenal: die kachel. Mijn bezwete shirt en het broekje vol rood zand kon ik wassen en drogen. Helemaal super.

Meer opties voor overnachten in Salema

Rustdag in Burgau

De volgende dag regende het bij het wakker worden al. Ik kocht een brioche croissant en een pastel de nata bij het winkeltje van Eco Camp en bestelde daarna een Uber naar Burgau. Daar zit ik nu in een appartement, heb ik lekker pasta gekookt en rusten mijn voeten. Na alweer 1,5 week buitenshuis eten is dat ook wel eens fijn. Hopelijk kan ik morgen de laatste etappe lopen.

Etappe 12: Salema naar Luz, laatste 5 km van Burgau naar Luz

Ik begon op tijd. Regen werd voorspeld vanaf 10 uur en om 8 uur was het coffeeshopje in Burgau al open. Na een fijne avond op de bank was dat een fijne start. Een goede kop koffie.

Ik had de route de dag ervoor al opgezocht en wist de kortste weg naar het pad. Al snel liep ik langs de kliffen met heerlijke uitzichten. Het was maar 5 km naar Luz, dus alle tijd. Die nam ik ook. Ik maakte foto’s van slakken die er echt anders uitzien dan bij ons. En ik genoot van het zonnetje.

Iets na half tien was ik in Luz en hoorde ik, langs een kerk, mensen zingen. Het was een religieuze feestdag. Ik ben even naar binnen gegaan om te kijken en te luisteren. De deur stond open, dus waarom niet?

Daarna op zoek naar een tentje, gevonden aan de boulevard van Luz. Na de eerste koffie begon het te spetteren. Na de tweede brak het los. Ik heb er nog een fijne tosti besteld en daarna kon ik door.

Overnachten in Luz: Meer opties bij Luz

Etappe 13: Luz naar Lagos (11 km) via Ponta da Piedade

De zon brak door en na Luz mocht ik een flinke klim naar boven maken. Dat kost even wat, maar dan heb je ook iets: een geweldig zicht over Luz en de Atlantische Oceaan. Luz is groter dan het lijkt vanuit het dorpscentrum.

De fijnste uitzichten over de kustlijn

Ik mocht een tijdje boven blijven lopen, in de zon, met uitzichten over de kust. Daarna afdalen naar Porto do Mos, waar ik schuilde met een Duits echtpaar in een bushokje. En daarna: een verhoogd houten pad langs de kust. Dat lopen is heerlijk en ook toegankelijker voor meer mensen.

Langs een golfbaan, door een natuurgebied vol wandelaars, richting de punt van het land. Ik zag een vuurtoren, de route was er niet helemaal duidelijk en ik stond ineens voor de vuurtoren in plaats van erachterlangs. Ik checkte de GPX en liep een stukje terug. Wat ben ik blij dat ik dat deed, want anders had ik Ponta da Piedade gemist.

De geweldige ruwe kust van Portugal: Ponta da Piedade

Wat een stuk natuur. Er is een mooie trap aangelegd zodat je naar beneden kunt en dicht bij het woeste water van de Atlantische Oceaan kunt komen.

Ik zag er een man in zwembroek staan. Achter hem een bord dat boten hier aanmeren. Die heb ik niet gezien. Maar die man heeft meerdere keren, als de golven wat rustiger waren, gesprongen en er snel weer uit geklommen. Als dat niet goed was gegaan, waren we er met z’n allen getuige van geweest. Niemand had hem kunnen redden. Best vreemd dat iemand zoiets doet. Maar het ging goed en zijn kick was duidelijk van zijn gezicht af te lezen.

• Jij wil hier vast ook naartoe – Ponte da Piedade

Na dit mooie stuk natuur liep ik langs de grote weg, van strand naar strand, en uiteindelijk de boulevard van Lagos op. Langs een fort, voorbij een kerk en bij de haven: het bord van de Rota Vicentina. Het nulpunt. Voor anderen het startpunt, voor mij het eindpunt.

Ik had het gedaan. Althans, zo goed als: 3 etappes heb ik overgeslagen. Ooit loop ik die nog, want ik wil ook graag meer van de Historical Way doen. Maar voor nu ben ik lekker in Lagos en heb ik de stad de volgende twee dagen nog uitgebreid kunnen verkennen.

Overnachten in Lagos: Meer opties bij Lagos

Sao Torpes tot Lagos – Portugal

Alle 13 etappes van de Fishermen’s Trail op een rij

Om een goed beeld te krijgen van de gehele route, deel ik nog een keer alle etappes. De kortste etappe is 10 km, de langste 22,5 km. Verkijk je niet op de hoogtemeters: die kunnen een etappe zwaarder maken dan de afstand doet vermoeden.

1  : Sao Torpes – Porto Covo 10km
2  : Porto Covo – Vila Nova de Milfontes 20 km 
3  : Vila Nova de Milfontes – Almograve 15.5 km 
4  : Almograve – Zambujeira do Mar 22 km 
5  : Zambujeira do Mar – Odexeice 22.5 km
6  : Odexeice – Aljezur 22.5 km
7  : Aljezur – Arrifana 17.5 km
8  : Arrifana – Carrapateira 21 km
9  : Carrapateira – Vila do Bispo 16 km
10: Vila do Bispo – Sagres 20.5 km 
11: Sagres – Salema 19.5 km
12: Salema – Luz 12 km
13: Luz – Lagos 11 km

Wil jij ook mee met Zinvol Reizen wandelen op de Historical Way & Fishermen’s Trail?

In december 2026 kun je mee met Zinvol Reizen op de Historical Way & Fishermen’s Trail. Editie 1 in december 2025 zit al vol! Wil jij in 6 dagen wandelen naar het meest zuidelijke puntje van Portugal? Dat kan!

Lees er alles over en meld je aan – Wandelreis Fishermen’s Trail

Wil je alvast wat inlezen? Bestel dan even het boekje Fishermen’s Trail. Weet wel dat deze een route beschrijft gebruik makend van de Fishermen’s Trail en de Historical Way. Er zijn dus een aantal dagen dat je op de Fishermen’s Trail loopt en het boekje de Historical Way beschrijft. Los daarvan geeft het een goed beeld van wat jij kan verwachten onderweg.

Deel je deze blog?
Of bewaar hem als inspiratie voor jouw volgende wandelvakantie!

Wil je andere wandel inspiratie lezen?

• De Camino Portugues – Pelgrimeren van Porto naar Tui
• 8 dagen pelgrimeren in Spanje – Camino Frances
• 8 dagen op de Alpe Adria Trail – Oostenrijk

Dit artikel bevat affiliate links. Als je via een van deze links iets boekt of koopt, ontvangen wij mogelijk een kleine commissie, zonder extra kosten voor jou.