Georgetown is een van de weinige steden in Azië waar je gewoon de straat op kunt lopen met een kaartje in je hand en uren zoet bent. Niet met musea of tempels, maar met kunst op muren, op hoeken, in steegjes. De street art van Penang heeft van deze oude havenstad een openluchtgalerij gemaakt die je nergens anders vindt.
Ik ben meerdere keren in Georgetown geweest en elke keer loop ik weer met die mix van verwondering en lichte melancholie door de straten. Want zo mooi als veel werken zijn, zo kwetsbaar zijn ze ook. Wat er vorige keer nog stond, kan nu vervaagd of verdwenen zijn. Dat maakt het zoeken er alleen maar spannender op.
Hoe de street art van Penang ontstond
Het begon met een UNESCO-stempel. In 2008 werd Georgetown uitgeroepen tot Werelderfgoed, en de Penangse overheid zocht naar een manier om de stad een eigen, herkenbaar gezicht te geven. Het antwoord was een kunstproject genaamd Marking George Town: 52 stalen draadsculpturen verspreid door de binnenstad, elk met een verhaal over het dagelijks leven en de geschiedenis van Georgetown. Je vindt ze nog steeds overal, bevestigd aan muren en gebouwen.
Maar de echte doorbraak kwam met de Litouwse kunstenaar Ernest Zacharevic. Hij bezocht Georgetown rond 2011 als toerist en begon te schilderen op de muren van de stad. Wat hem verraste: de mensen stopten niet om hem weg te jagen, maar om hem te bedanken. Ook de politie keek goedkeurend toe. In 2012 werd hij officieel uitgenodigd voor het George Town Festival, waar hij zes grote muurschilderingen maakte onder de naam Mirrors George Town. Die werken zetten Penang op de internationale kaart.
Sindsdien hebben kunstenaars van over de hele wereld hun sporen achtergelaten in de stad. De Russische kunstenares Julia Volchkova voegde prachtige portretten toe. Lokale kunstenaar Vincent Phang schilderde werken die geworteld zijn in de eigen cultuur. En de campagne 101 Lost Kittens bracht kattenkunst naar de muren als statement voor dakloze dieren.
De bekendste murals van Georgetown
Armenian Street: het hart van de street art
Armenian Street (Lebuh Armenian) is de plek waar je begint. Hier vind je enkele van de beroemdste werken van Zacharevic, waaronder Children on a Bicycle, waarbij twee kinderen op een echte fiets lijken te rijden. Het werk is zo populair dat er in het hoogseizoen een rij staat van mensen die op de foto willen. Ga er vroeg op af, het liefst doordeweeks.
Ook op Armenian Street staat een van mijn favorieten: Brother and Sister on a Swing. Dit werk is niet van Zacharevic, maar van Louis Gan, een dove zelfgeleerde kunstenaar uit Penang. De kinderen op de schommel zijn de kinderen van de eigenaar van het drukkersatelier waar het op geschilderd staat. Geen opdracht, geen festival, gewoon een kunstenaar die iets moois wilde maken. Dat maakt het voor mij juist zo bijzonder.
Verderop op dezelfde straat vind je ook werken uit het 101 Lost Kittens project, catmurals die nog steeds ontroerend actueel zijn. Niet alle werken zijn meer goed zichtbaar, maar de sfeer van de straat maakt het de moeite waard.
Lebuh Ah Quee: de jongen op de motor
Een van de meest fotografeerde werken van Penang staat op Lebuh Ah Quee: Boy on a Motorbike. De motor in het schilderij is echt, ooit achtergelaten door een toerist die met zijn motor van Vietnam naar Penang reed. Het werk combineert geschilderde muur met fysiek object, precies de aanpak die Zacharevic zo herkenbaar maakt.
Lebuh Chulia: kinderen aan het basketballen
In een klein zijstraatje van Lebuh Chulia vind je Children Playing Basketball, weer een werk van Zacharevic. Een jongen en een meisje, midden in het spel. Dit soort werken mis je bijna als je niet oplet, en dat is precies de bedoeling: Georgetown beloont de mensen die niet alleen de bekende routes lopen maar ook de zijstraatjes in durven.
Lebuh Muntri: interactief en speels
Op Lebuh Muntri vind je Boy on a Chair, een werk waarbij de jongen letterlijk op zijn tenen staat om iets te grijpen. De stoel is echt. Je kunt naast hem gaan zitten en de compositie wordt pas duidelijk als je dat doet. Dit is de kracht van de interactieve street art van Penang: de kijker wordt onderdeel van het werk.
Wu-Shu Girl: op de muur van Moon Tree 47
Dit werk van een vechtkunst-beoefenende vrouw siert de muur van hotel Moon Tree 47, midden in het centrum. Tijdens mijn bezoek in 2023 verbleef ik in dit hotel, en elke keer als ik naar buiten liep keek ik haar aan en kreeg ik een glimlach op mijn gezicht. Het is een van die werken die je tegenkomt zonder ernaar op zoek te zijn. Boek ook een overnachting bij Moon Tree 47
Hin Bus Depot: buiten het centrum
Op ongeveer 15 minuten lopen van de binnenstad vind je Hin Bus Depot, een voormalige busremise omgebouwd tot creatieve ruimte. De muren zijn gevuld met werken van lokale en internationale kunstenaars, en in het weekend is er een markt. Zeker de moeite als je meer wil zien dan de bekende routes.
De ijzeren sculpturen van Marking George Town
Naast de muurschilderingen zijn er de 52 stalen sculpturen van het Marking George Town project. Het zijn kleine, speelse figuren van ijzerdraad die scènes uit het dagelijks leven uitbeelden: een kleermaker aan het naaien, kinderen die spelen, een trishawrijder die wacht. Bij elke sculptuur staat een korte tekst of gedicht.
Ze zijn minder fotogeniek dan de grote muurschilderingen, maar ze vertellen verhalen. En als je er oog voor krijgt, kom je ze overal tegen. Ze geven een extra laag aan het wandelen door Georgetown.
Praktische tips voor je bezoek
Ga vroeg. De bekende werken zoals Children on a Bicycle trekken overdag veel volk. Voor 9 uur heb je de muren vrijwel voor jezelf.
Neem een kaartje mee. De officiële Penang Tourism Board biedt een streetartkaart aan die bij de meeste hotels en het toeristenbureau (Lebuh Light) te verkrijgen is. Veel werken staan ook op Google Maps gemarkeerd.
Reken op verrassingen. Street art is vergankelijk. Werken die er drie jaar geleden nog stonden, zijn nu vervaagd of overschilderd. Dat hoort erbij. Ga met open ogen, niet met een checklist.
Fiets of te voet. Georgetown is compact genoeg om lopend te verkennen. Een fiets helpt als je ook buiten het centrum wil komen, bijvoorbeeld naar Hin Bus Depot of Chew Jetty.
Op elke reis neem ik mijn eigen herbruikbare waterfles mee. Mijn missie is om single-use plastic uit te bannen, en bijvullen in plaats van weggooien is een van de makkelijkste manieren om daar als reiziger aan bij te dragen. Ook een opvouwbare tas voor kleine aankopen scheelt onnodig plastic afval onderweg.
Ga je een rondreis in Maleisië maken? Er zijn zoveel mooie plekjes te bezoeken!
Wandelen door Georgetown: meer dan alleen street art
Georgetown is veel meer dan een openluchtgalerij. De stad heeft een grote Chinese en Indiase gemeenschap, en dat zie je terug in de architectuur, de tempels en de clanhuizen. De Chinese clanhuizen zijn bijzonder: eeuwenoude gemeenschapsgebouwen die nog steeds in gebruik zijn en soms voor bezoekers open zijn.
Georgetown staat ook bekend om zijn streetfood. Nasi Kandar, char kway teow, asam laksa: het eten is een reden op zich om hier een paar dagen te blijven. Combineer je streetartwandeling met een stop bij een van de lokale eetkraampjes, en je hebt een dag die je niet snel vergeet.
Als je een rondleiding wil, kun je een leuke interactieve tour vooraf boeken — zeker in het hoogseizoen zijn plekken snel vol.
Waar verblijf je in Georgetown?
Ke-lan-tan House is een rustiek, sfeervol hotel in de historische binnenstad. De kamers hebben geen badkamer op de kamer zelf, maar een privébadkamer elders op de verdieping, en die is prachtig ingericht. Een aanrader als je authentiek wil verblijven.
Moon Tree 47 ligt midden in het centrum, in het gebouw waarop de Wu-Shu Girl is geschilderd. Verschillende kamertypes beschikbaar, inclusief een tweeverdiepingskamer achter het pand. Handig gelegen voor alles wat Georgetown te bieden heeft.
Hoe kom je er
Georgetown ligt op het eiland Penang, in het noordwesten van Maleisië. Je vliegt naar Penang International Airport (PEN), met directe verbindingen vanuit Kuala Lumpur, Singapore en Bangkok. Vanuit het vliegveld rij je met taxi of Grab in ongeveer 30 minuten naar de binnenstad. Er is ook een veerboot vanuit Butterworth op het vasteland.
Wanneer ga je
Penang heeft een tropisch klimaat. De droogste periode voor Georgetown valt tussen december en februari. De zomermaanden (juni tot september) zijn overwegend droog aan de westkant van het eiland. Vermijd de regenperiode van september tot november als je droge wandeldagen wil.
Hoe lang blijf je
Voor de street art heb je een dag tot anderhalve dag nodig als je grondig wil kijken. Reken op drie tot vijf dagen als je ook de rest van de stad wil ontdekken: de clanhuizen, Little India, de streetfoodstalletjes en een uitstap naar het nationale park.
Lees jij je graag in voor je reis begint? Bestel dan de Lonely Planet van Maleisië, Singapore en Brunei
Lees ook
- Ook nam ik een kookles bij Pickles & Spices
- En ik ging Hiken in het Nationaal Park
- En toen ik verder reisde ging ik naar Ipoh en bezocht ik Het Spookkasteel van Kellie
- Na Penang kun je eventueel ook doorreizen naar Langkawi
Bezoek ook het Nationale Park Taman Negara!
Dit artikel bevat affiliatelinks. Als je iets boekt of koopt via een van deze links, ontvangen wij een kleine commissie, zonder extra kosten voor jou.
Reacties (3)